مریخی ها و ونوسی ها ؛ دنیای متفاوت کارفرما و کارجو

شاید برخی از شما این موضوع را تجربه کرده باشید. در جایی ایستاده اید و فردی با قیافه کمی عجیب به شما نزدیک می شود. از حالت چهره اش معلوم است که سوالی دارد. خود را آماده می کنید که به سوال او پاسخ دهید. و این لحظه ای است که تمام اعتماد به نفستان مثل شیشه می شکند.

چیزی از گفته های فرد سوال کننده نمی فهمید. بله او خارجی است. حتی نمی توانید حدس بزنید که او چه چیزی می گوید. او نیز کلمه ای از حرف های شما را نمی فهمد. حس بدی است، نه؟ شاید پاسخ او را بدانید، ولی فقط می توانید نگاه مستاصل خود را به او بفهمانید.

بازار کار مریخی ها و ونوسی ها

این روزها هم این چنین موقعیت هایی در بازار کار اتفاق می افتد. کارجویان برای به چنگ آوردن کار مورد نظر خود، با کارفرمایان صحبت می کنند ولی متاسفانه زبان همدیگر را متوجه نمی شوند. انگار این دو گروه از دو کشور مختلف با دو زبان متفاوت اند. نه این که آن ها واقعا از دو کشور مختلف باشند.

در واقع آن ها زبان همدیگر را نمی فهمند. آنها کلمات مشترک استفاده می کنند، ولی منظور همدیگر را متوجه نمی شوند. مثل این است که یک گروه از سیاره مریخ و گروه دیگر از ونووس آمده اند. شاید اگر کارجویان می توانستند زبان کارفرمایان را متوجه شوند، به راحتی کار مورد نظر خود را به چنگ می آوردند. در ادامه، می توانید 5 تفاوت فاحش بین دنیا و زبان کارفرما و کارجو را مطالعه کنید.

  1. بازی ها متفاوت است

در شرایط رکود اقتصادی، کارجو به امید یافتن کار مناسب به کارفرما مراجعه می کند. در دید کارجو، کاریابی یک نوع بازی انتخاب برای استخدام است. ولی نمی داند که این قضیه برای کارفرمایان، نوعی بازی حذف کردن است. کارفرمایان آن قدر بازی و حذف می کنند که به مرحله آخر بازی برسند. بله، تصور این دو گروه از کاریابی متفاوت است.

در شرایط رکود اقتصادی، برای هر فرصت شغلی، چند صد نفر متقاضی وجود دارد. این باعث می شود که کارفرمایان وقت و حوصله کافی برای بررسی و ملاقات با همه این افراد را ندارند. پس ناگزیر به بازی حذف کارجو می شوند. آن قدر گزینه های مختلف را حذف می کنند، تا به فرد مورد نظر خود برسند. فقط کافی است یک بهانه به دست کارفرما دهید تا حذف شوید.[irp]

  1. هر کدام روش بازی قایم باشک خود را دارند

بیشتر افراد قایم باشک بازی کرده اند و قواعد آن را می دانند. ولی عجیب است که دو گروه کارجو و کارفرما به دو روش مختلف این بازی را انجام می دهند. تعجب نکنید، آن ها با هم قایم باشک بازی می کنند!

کارجویان توقع دارند که این وظیفه کارفرمایان است که آن ها را بیابند. زیرا آن ها به کار کارجویان نیاز دارند، پس باید دنبالشان بگردند. ولی از این اطلاع ندارند که، کارفرمایان ترجیح می دهند که کارجویان این کار را بکنند و آنها را پیدا کند.

کارجویان باید با این دید دنبال کار باشند که چطور می توانند نیاز یا مشکل کارفرما را حل کنند. شاید حتی کارفرما به دلیل مشغله ای که دارد، به فکر استخدام فردی برای از بین بردن آن مشکل نباشد. کارجویان چاره ای ندارند که کارفرمای مورد نظر خود را بیابند.

  1. رزومه آن چنان اهمیتی ندارد!

 شاید باور نکنید، ولی رزومه در استخدام کارجویان به اندازه ای که آن ها فکر می کنند، اهمیت ندارد. شاید در بسیاری از موارد یک نگاه اجمالی که کارفرما به کارجو می اندازد از رزومه، مهم تر باشد.[irp]

پس چرا باید رزومه بنویسیم؟

در مورد 1 ذکر شد که کارفرمایان وقت و حوصله کافی برای ملاقات با همه کارجویان را ندارند، پس شروع به بازی حذف کردن می کنند. معیار حذف کردن کارجویان، رزومه های آن هاست. رزومه ای که با کیفیت تر باشد شانس بیشتری برای بقا خواهد داشت. هم اصول رزومه نویسی حرفه ای را رعایت کنید و هم از کاغذ با کیفیت برای پرینت روی آن استفاده نمایید.

 به عقیده اندی ماسلن (نویسنده معروف)، بیشتر خریدها بر اساس عوامل عاطفی صورت می گیرند. می توان گفت که کارفرما در استخدام افراد در حقیقت خریدی انجام می دهد! او توانایی و کار کارجو را می خواهد بخرد. این طور نیست؟

پس بعید نیست که در مرحله آخر گزینش، از روی احساسات تصمیم بگیرد. در این مرحله، بیشترین تاثیر را ظاهر و رفتار کارجو بر انتخاب کارفرما می گذارد.

پس سعی کنید مدام، رفتار و گفتار خود را بهبود دهید، تا جزئی از عادات شما شود. دارن هاردی در کتاب پرفورش “اثر مرکب” می گوید، انسان برای انجام اعمالی که به آن ها عادت کرده است، کم ترین انرژی را صرف می کند.

پس اگر رفتار و گفتار مودبانه جزئی از عادات شما شود، برای انجام آن ها کم ترین انرژی را صرف خواهید کرد. اهمیت این موضوع وقتی معلوم می شود که در جلسه مصاحبه می توانید، به راحتی و بدون آن که نگران رفتار و گفتار خود باشید، بر سوالات کارفرما مترکز شوید.

  1. گاهی باید بگوییم که کاری نمی توان کرد

احتمالا برخی از شما، موردی که در ادامه می خوانید را بارها تجربه کرده اید. شاید این موضوع به اندازه ای متداول شده است که غیر عادی به نظر نمی رسد. ولی برای بسیاری از کارجویان، تجربه دوباره آن بسیار ناخوشایند است.

بسیاری از کاجویان، به رزومه خود احترام خیلی زیادی قائل هستند. البته حق هم دارند، زیرا برای تهیه آن وقت و حتی هزینه زیادی صرف کرده اند. دوره های زیادی را طی کرده اند تا بتوانند در رزومه خود از آن ها نام ببرند. ولی چه اتفاقی می افتد که برای کار جویان ناخوشایند است؟

اتفاقی که می افتد این است که کارجویان، رزومه خود را به کارفرمایان می دهند (یا برای آن ها ایمیل می کنند.). کارفرمایان در قبال دریافت رزومه هیچ رسیدی به کارجو نمی دهند. حتی از این بدتر برای کارجویان، هیچ اطلاعی از نتیجه بررسی رزومه به آن ها نمی دهند. کارجویان حس می کنند که کارفرمایان به روزمه و کار آن ها احترام نمی گذارند.

در مقابل، کارفرمایان غرق مسائل کسب و کار خودند و متاسفانه وقت و حوصله این کارها را ندارند. شاید بهتر باشد که کارجویان این واقعیت را بپذیرند و بی اعتنایی کارفرمایان را به پای کمبود وقتشان بگذارند. کمتر ناراحت شوند و پیگیری خود را بیشتر کنند. (بعضی وقت ها کاری از دستمان بر نمی آید و فقط باید بپذیریم.)[irp]

  1. باید به فکر خود باشد

کارجو توقع دارد، کارفرما فرصت های شغلی را افزایش دهد تا او بتواند راحت تر استخدام شود. او از دولت هم توقع دارد که به کارفرما در این کار کمک کند. ولی در واقعیت، مسائل پیچیده تر از این حرف هاست.

دولت در زمان رکود اقتصادی توان خیلی زیادی برای کمک به کارفرمایان ندارد. از طرفی، کارفرمایان هم توانایی بازپرداخت این کمک ها را ندارند.

این نیز واقعیتی است که وجود دارد و کارجو باید آن را بپزیرد و مهارت ها و تجربیات خود افزایش دهد.

در یک کلام باید گفت که ارزش ها برای کارجویان و کارفرمایان متفاوت می باشد. برای کارجویان مهم ترین ارزش، زمان است که برای کارافرمایان ریسک بالاترین ارزش را دارد.

کارجو زمان و هزینه صرف کرده و رزمه ای را تهیه می کند وتوقع دارد در کمترین زمان ممکن کارفرما آن را مطالعه کرده و او را استخدام کند. در صورتی که کارفرما به این فکر می کند که نباید ریسک کرده و باید بررسی بیشتر بکند. در زمان رکود اقتصادی، برای کارفرما استخدام فرد نامناسب بسیار هزینه بر است. او می خواهد رسیک این کار کم و کمتر شود.

در این دوران فردی که استخدام می شود لزوما فردی نیست که آن کار را بهتر از همه انجام می دهد. فردی استخدام می شود که در مورد چگونه استخدام شدن بیشترین اطلاعات را داشته باشد.

 

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *